اقاقیا در تمدن‌هایی مانند مصریان و قبایل بومی استرالیایی، تاریخچه‌ای طولانی دارد. این پادشاهی‌ها و قبایل به شکل‌های مختلف – از تهیه دسر گرفته تا درمان هموروئید– از اقاقیا استفاده می‌کرده‌اند. نخستین گونه اقاقیا که کشف شد توسط دانشمند سوئدی، کارل لینائوس در ۱۷۰۰، آکاسیا نیلوتیکا نام گرفت و پس از آن، حدود ۱۰۰ گونه دیگر به رده آکاسیا (اقاقیا) اضافه شد.

خواص اقاقیا

۱. تسکین درد و تحریک

صمغ اقاقیا به طور طبیعی بافتی چسبنده دارد. این صمغ معمولا برای کاهش تحریک و التهاب به کار می‌رود و برای تسکین ناراحتی معده و گلو مفید است.

۲. کمک به درمان زخم‌ها

اقاقیا معمولا به عنوان یک درمان موضعی برای زخم‌ها به کار می‌رود. پزشکان، دانشمندان و محققان معتقدند که این تاثیر می‌تواند به دلیل برخی ترکیبات آن مانند آلکالوئیدها، گلیکوزیدها و فلاونوئیدها باشد. در یک مطالعه، گونه‌ای از اقاقیا به نام اقاقیای caesia بر روی موش‌ها و به عنوان درمان موضعی زخم‌ها مورد آزمایش قرار گرفت. این ماده در مقایسه با درمان‌های استاندارد، سریع‌تر نتیجه دارد. یک مطالعه دیگر که بر حیوانات انجام شد نیز نشان داد که اقاقیا به درمان زخم‌ها کمک می‌کند.

۳. افزایش سلامت دهان

عصاره گونه‌ای مانند اقاقیای کاتکو در تولید محصولات مریوط به دندان مانند دهان‌شویه‌ها به کار می‌رود تا از التهاب لثه جلوگیری کند. پودر اقاقیا در ساخت نوعی خمیردندان به کار می‌رود که دندان‌ها را تمیز می‌کند اما آسیبی به سطح دندان نمی‌زند. یک مطالعه قدیمی که در ۱۹۹۹ انجام شد نشان داد که این پودر دندان، بیش از دو سوم جرم دندان و در برخی موارد حتی ۱۰۰ درصد آنها را پاک می‌کند.

۴.منبع خوبی از فیبر

اقاقیا حاوی فیبر رژیمی محلول در آب (WSDF) است که نه تنها برای رژیم غذایی خوب است بلکه به کنترل کلسترول نیز کمک می‌کند. یک مطالع نشان داد که مصرف روزانه ۱۵ گرم صمغ اقاقیا به شکل مایع به تنظیم غلظت کلسترول پلاسما در خون کمک می‌کند. اگرچه این مطالعه در ۱۹۹۲ چاپ شده است اما جامع‌ترین مطالعه انجام شده در مورد تاثیر اقاقیا بر خون است. WSDF به حفظ وزن سالم نیز کمک می‌کند و برای سلامت عمومی دستگاه قلب و عروق مفید است. سازمان غذا و دارو (FDA) تغییراتی را در قوانین تشخیص استفاده مفید از اقاقیا به عنوان منبع خوبی از فیبر در بسیاری از غذاهای معروف مانند غلات صبحانه، آبمیوه و ماست، وضع کرد.